امروزه با پیشرفتهای علمی در حوزه هواشناسی و بهرهگیری از ابزارآلات نوین پیشیابی و پیشبینی ماهوارهای در حوزههای مختلف کشاورزی، ناوبری هوایی، تبادلات جادهای، هواشناسی بهعنوان یک ضرورت انکارناپذیر و کاربردی در بخشهای مختلف مطرح است. دانش هواشناسی کاربردهای زیادی در طراحی سدها، مدیریت آب، کشاورزی، مرکز کنترل ترافیک، سازمانهای دریایی، نفت، مدلهای دریایی، پیشبینی امواج در دریا و … دارد و خوشبختانه کشور ما در رتبهبندی جهانی بهرهگیری از این دانش، نه از لحاظ تجهیزات بلکه از نظر علم و دانش، در جایگاه بیستم دنیا قرار گرفته است و این نشان از اهمیت علم هواشناسی در روند توسعه کشورمان حکایت دارد.
اخیراً همایش کاهش اثرات تغییرات اقلیمی با حضور رئیس مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی سازمان هواشناسی کشور و اساتید دانشگاه تبریز، به همت خانه توسعه آذربایجان و همکاری سازمان محیط زیست، سازمان مدیریت و برنامهریزی و دانشگاه تبریز برگزار شد و انتظار میرفت که مدیران مربوط به حوزه تغییرات اقلیمی در بخشهای آب، آب و فاضلاب، هواشناسی و جهاد کشاورزی استان با حضور جدی و استفاده از نگرشهای جدید و یافتههای علمی ارائهشده در همایش، قدمی در بهبود وضعیت مدیریت حوزه کاری استان بردارند که متأسفانه اینگونه نبود.
علیرغم هماهنگیهای لازم، هیچیک از کارشناسان و مدیران هواشناسی استان، بهجز یکی از مدیران که سخنران مدعو همایش بود، در این نشست حضور نداشتند. نکته جالب اینکه اداره هواشناسی در دیوار به دیوار محل برگزاری این نشست قرار داشت و رئیس مرکز ملی اقلیم و بحران خشکسالی کشور که در سازمان هواشناسی تهران مستقر است، یکی از سخنرانان اصلی این نشست علمی بود و مدیر هواشناسی استان حداقل به رسم میزبانی باید حضور مییافت.
در این نشست، پروفسور رسولی، استاد بینالملل اقلیمشناسی دانشگاههای تبریز و استرالیا، اعلام کرد که متأسفانه رادار هواشناسی منطقه شمالغرب کشور که در دامنه سهند نصب شده، به دلایلی از کار افتاده و باید برای پیشبینی صحیح دادههای هوایی، مجدداً تعمیر، بازسازی و راهاندازی شود. این نشست بهترین فرصت برای پیگیری و تحقق این امر از سوی رئیس ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی کشور بود و باید از این فرصت طلایی استفاده میشد.
اکنون مشاهده میگردد که گاه پیشبینیهای هواشناسی استان محقق نمیشود و جای ایراد و اشکال دارد که در نهایت موجب بیاعتمادی مردم و بهرهوران کشاورزی نسبت به ارگانهای دولتی میگردد. از تعداد ۴ هزار ایستگاه هواشناسی کشور، استان ما به اندازه موقعیت آبوهوایی خود از لوازم و تجهیزات هواشناسی پیشرفته برخوردار نیست و بارانسنجی هوشمند، تبادل اطلاعات بهروز و افزایش دقت در پیشبینیها نیز جای سؤال دارد.
باید برای تجهیز سختافزاری و نرمافزاری این حوزه از امکانات ملی و محلی سود جست و حداقل رادار هواشناسی ازکارافتاده را مجدداً راهاندازی کرد که متأسفانه قصور مدیران هواشناسی استان در این زمینه جای سؤال دارد. این نکته میتواند یکی از دلایل عقبماندگی استان در سایر بخشها نیز باشد. اینگونه مدیریتهای منفعل و کمتحرک با امر توسعه همخوانی ندارند و لازم است مدیریت ارشد استان این موضوع مهم را بررسی، پیگیری و بازخواست نماید.