طراحی شهری مدرن، اغلب ناخواسته، الگوهای حرکتی و نیازهای مردانه را به عنوان استاندارد پیش‌فرض در نظر گرفته است؛ چالشی که امروز با رویکردی بنیادین با عنوان طراحی جنسیتی در حال برطرف شدن است. این رویکرد صرفاً یک تز فمینیستی نیست، بلکه یک ضرورت زیرساختی برای ایجاد فضاهایی ایمن‌تر، در دسترس‌تر و در نهایت، جوامع پویاتر و اقتصادی‌تر است.

یک عروسک با چهره خسته و اشک‌آلود، نمونه‌ای از قدرت روایت در بازاریابی مدرن است. چه این چهره نتیجه یک اشتباه تولیدی باشد و چه صرفاً یک داستان تبلیغاتی، سازندگان توانسته‌اند محصولی خلق کنند که همذات‌پنداری و علاقه مخاطب را برمی‌انگیزد و فرصت فروش آن را افزایش می‌دهد.

وقتی تعلیق‌های سیاسی و اجتماعی پایانی روشن ندارند، آینده از یک امر نامعلوم به کالایی روایی بدل می‌شود؛ محتوایی پیشگویانه که بیش از آنکه پاسخ بدهد، تلاشی است برای تاب‌آوردن اضطرابِ اکنون.

آیا کودکان امروزی، به‌ویژه تک‌فرزندان، واقعاً تنها هستند؟ تصور ما از تنهایی آن‌ها، شاید تنها یک خطای دید نسلی باشد؛ چرا که شبکه‌های دوستی آن‌ها از بُعد فیزیکی به فضایی جهانی با قدرت انتخاب بی‌نظیر منتقل شده است.