دونا هاراوی، فیلسوف و نظریه‌پرداز برجسته آمریکایی، با طرح مفهوم «سایبورگ» و نقد دوگانه‌های سنتی، نگاهی تازه به هویت انسان، فناوری و طبیعت ارائه می‌دهد و از تأثیرگذارترین چهره‌های اندیشه معاصر در حوزه پساانسان‌گرایی به شمار می‌رود.

توت، از برجسته‌ترین خدایان مصر باستان، تنها نماد نوشتار نبود؛ بلکه به عنوان خدای خرد، دانش، زمان و نظم کیهانی شناخته می‌شد و نقش او در شکل‌گیری سنت‌های فکری و باطنی، فراتر از مرزهای مصر باستان گسترش یافت.

کیت کرافورد، پژوهشگر و فیلسوف استرالیایی، معتقد است هوش مصنوعی تنها مجموعه‌ای از الگوریتم‌ها نیست، بلکه بر شبکه‌ای از منابع طبیعی، نیروی کار انسانی، داده‌ها و ساختارهای اقتصادی و سیاسی استوار است؛ نگاهی که ابعاد کمتر دیده‌شده این فناوری را آشکار می‌کند.

بسیاری از توصیه‌های علمی برای زندگی سالم بر تغذیه، ورزش و خواب تأکید دارند، اما تجربه زندگی نشان می‌دهد سلامت انسان تنها به عوامل جسمانی وابسته نیست. شاید بخشی از کیفیت زیستن در قلمرویی نهفته باشد که کمتر درباره آن سخن گفته می‌شود؛ جایی که عزت‌نفس، توکل و احساس استقرار در خویش، معنایی تازه به سلامت می‌بخشند.