رمضان، ماهی است که پیش از آنکه دیده شود، شنیده می‌شود؛ در دعای سحر، نوای اذان و مناجات‌های آشنا؛ صداهایی که نه‌تنها زمان را اعلام می‌کنند، بلکه خاطره و حال‌وهوای این ماه را در ذهن و دل زنده نگه می‌دارند.

افتخار به پیشینه‌ تاریخی، اگر بر نشانه‌های زنده و ملموس استوار باشد، نه تفاخر، بلکه آگاهی از جایگاهی تمدنی است. ایران سرزمینی است که در آن، پراکندگی مراکز تاریخی نه نشانه‌ی گسست، بلکه بنیان وحدتی عمیق و ماندگار بوده است.

سال‌ها به ما آموخته بودند انسان تحصیل‌کرده باید جدی، رسمی و فاصله‌دار از زندگی روزمره باشد؛ گویی اندیشه تنها در سکوت، خشکی و انضباط افراطی رشد می‌کند. اما تجربه‌ زیسته‌ امروز نشان می‌دهد تفکر عمیق نه در جدایی از زندگی، بلکه در دل زیستنِ کامل شکل می‌گیرد.

یوکو اونو، هنرمند ژاپنی و یکی از پیشگامان هنر مفهومی جهان، در سالروز تولدش نه فقط به‌عنوان همسر جان لنون، بلکه به‌مثابه صدایی مستقل در هنر، صلح و مقاومت فرهنگی یاد می‌شود؛ زنی که مرز میان زندگی و هنر را برای همیشه جابه‌جا کرد.