در جهانی که خانواده‌ها کوچک‌تر، شهرها شلوغ‌تر و جمعیت سالمندان رو به افزایش است، همسایگی بار دیگر از یک رابطه ساده روزمره به نهادی حیاتی برای تاب‌آوری اجتماعی تبدیل می‌شود.

پنجم اسفند در گاه‌شماری ایرانی، روزی است که زمین، زن و زایش در یک نام به هم می‌رسند. «اسفندگان» یا «سپندارمذگان» تنها یک جشن باستانی نیست، بلکه یادآور پیوند عمیق ایرانیان با زمین، باروری و جایگاه زن در نظم هستی است؛ پیوندی که در آستانه بهار، معنایی تازه می‌یابد.

پنجم اسفند، یادآور تولد غلامحسین فرنود است؛ نویسنده، مترجم و ناشری که زندگی‌اش نه در سکوت کتابخانه‌ها، بلکه در متن پرتنش تاریخ، آموزش و نشر کتاب شکل گرفت. او از نسلی بود که کتاب را نه فقط برای خواندن، بلکه برای ساختن انسان و جامعه می‌خواست.

هوش مصنوعی اغلب به‌عنوان دانشی فراگیر و بی‌مرز تصور می‌شود؛ سیستمی که به کل دانش بشری دسترسی دارد و می‌تواند هر پرسشی را پاسخ دهد. اما واقعیت پیچیده‌تر است. دسترسی هوش مصنوعی به داده‌ها، مانند خود جهان، نامتقارن است. برخی زبان‌ها، فرهنگ‌ها، و حوزه‌های دانشی حضور پررنگ‌تری در فضای دیجیتال دارند، در حالی که برخی دیگر کم‌نما یا غایب‌اند. این نابرابری نه ناشی از قصد، بلکه نتیجهٔ تاریخ تولید و ذخیرهٔ دانش در عصر دیجیتال است.