در شعر شهریار، زنان کمتر با ظاهر و ویژگی‌های بیرونی و بیشتر با نقش و احساسی که در زندگی اطرافیان خود می‌آفرینند، به یاد می‌مانند؛ زنانی که در خانه، روستا و خانواده، حضوری گرم و مراقب دارند و حتی پس از مرگ نیز در خاطره و جهان عاطفی شاعر به زندگی ادامه می‌دهند.

کاهش مطالعه را نمی‌توان صرفاً با کم‌شدن تعداد کتاب‌های چاپی سنجید؛ فضای دیجیتال، در کنار چالش‌های تمرکز، شیوه دسترسی، مطالعه و تعامل با محتوا را نیز تغییر داده و شکل‌های تازه‌ای از کتاب‌خوانی و یادگیری ایجاد کرده است.

فریبا وفی از دل اتفاق‌های کوچک و زندگی‌های معمولی، داستان‌هایی می‌سازد که سادگی زبانشان هرگز به معنای سادگی شخصیت‌ها و جهان درونی آنها نیست.

زنان مجرد شاغل، برخلاف تصور رایج، نه‌تنها مسئولیت کمتری ندارند، بلکه گاهی به دلیل استقلال مالی و نداشتن همسر، با انتظارات بیشتری از سوی خانواده و محیط کار روبه‌رو می‌شوند.