ماری لو کاوناچی، متولد ۲۹ نوامبر ۱۹۴۱ در شهر اریِ ایالت پنسیلوانیای آمریکا، یکی از چهرههای شاخص جنبش صلح و عدالت اجتماعی در جهان مسیحیت معاصر بود. او عضو جامعه «راهبههای بندیکتینی اری» بود و زندگی راهبانه را نه بهعنوان کنارهگیری از جهان، بلکه بهمثابه حضوری فعال و مسئولانه در متن جامعه تعریف میکرد.
کاوناچی در سال ۱۹۶۵ رسماً عهد راهبانه خود را ادا کرد و پس از آن تحصیلات دانشگاهیاش را در حوزه مطالعات صلح ادامه داد. او مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را از «دانشگاه آنتیوک» دریافت کرد و بهتدریج به یکی از صداهای اثرگذار در حوزه عدم خشونت، مقاومت مدنی و الهیات صلح تبدیل شد.
از نگاه ماری لو کاوناچی، صلح مفهومی انتزاعی یا صرفاً اخلاقی نبود؛ بلکه کنشی اجتماعی و روزمره به شمار میرفت. او بارها در اعتراضات مسالمتآمیز علیه جنگ، تسلیحات هستهای و ساختارهای خشونتزا شرکت کرد و حتی چندین بار به دلیل این اعتراضات بازداشت شد. با این حال، همواره بر «عدم خشونت» بهعنوان اصل بنیادین کنش سیاسی و اخلاقی تأکید داشت.
کاوناچی نقش مهمی در نهادسازی صلحطلبانه ایفا کرد. او مدیر مرکز «پَکس» برای صلح و عدالت اجتماعی بود، مدتی مسئول هماهنگی ملی جنبش «پکس کریستی آمریکا» (جنبش صلح کاتولیکی) شد و همچنین از بنیانگذاران شبکه «بندیکتینیها برای صلح» به شمار میرفت. افزون بر این، او در شهر اری «خانه هنری محلههای درونشهری» را برای حمایت از کودکان و نوجوانان کمبرخوردار تأسیس کرد؛ نهادی که هنر را ابزاری برای توانمندسازی اجتماعی میدانست.
در کنار فعالیتهای اجتماعی، ماری لو کاوناچی نویسندهای پرکار بود. آثار او در حوزه معنویت، صلح و عدم خشونت نوشته شدهاند و اغلب تلاش دارند میان تجربه درونی انسان و مسئولیت اجتماعی او پلی برقرار کنند. از جمله کتابهای شناختهشده او میتوان به «صلح، فراخوان ماست»، «لحظه عدم خشونت»، «میان دو جان: گفتوگوهایی با ریوکان» و «راهبی در شهر درونی» اشاره کرد. نوشتههای او آمیزهای از تأمل معنوی، تجربه زیسته و نقد ساختارهای خشونتزا هستند.
کاوناچی برای فعالیتهایش جوایز متعددی دریافت کرد؛ از جمله جایزه الکسی دو توکویل برای خدمات اجتماعی، عنوان «آموزگار صلح» از سوی پکس کریستی آمریکا و جوایز معتبر نشر برای آثارش. با این حال، میراث اصلی او نه در جوایز، بلکه در تأثیری است که بر نسلهای بعدی فعالان صلح و کنشگران اجتماعی گذاشت.
ماری لو کاوناچی در ۶ ژانویه ۲۰۲۳ در سن ۸۱ سالگی درگذشت. او امروز بهعنوان یکی از چهرههای الهامبخش «معنویتِ عدم خشونت» شناخته میشود؛ زنی که نشان داد ایمان، اگر با مسئولیت اجتماعی همراه شود، میتواند به نیرویی مؤثر برای تغییر جهان بدل شود.