هم‌نشین خدا؛ نوری در دل انسان

آرامش درونی، بیش از آنکه نتیجه شرایط بیرونی باشد، حاصل نوع نگاه انسان به جهان، خود و خداست. انسانی که با پذیرش، مهربانی، آگاهی و اعتماد زندگی می‌کند، می‌آموزد میان ناملایمات خم نشود و در ساده‌ترین لحظه‌ها نیز معنایی برای آرام بودن بیابد.
هم‌نشین خدا؛ نوری در دل انسان

دوست خدا در برابر ناملایمات خم نمی‌شود، زیرا می‌داند هر رخدادی بخشی از طرح بزرگ الهی است. اگر خطایی کند، با توبه بازمی‌گردد و اگر نعمتی یابد، با فروتنی شکر می‌گوید. بودن در کنار چنین انسانی، آرامش خاصی دارد، زیرا یاد خدا در رفتار و نگاهش زنده است. دوست خدا با همه مهربان است، چون می‌داند در هر چهره‌ای نشانی از آفریدگار وجود دارد. او در سکوتش دعا می‌کند، در کارش خدمت می‌کند و در دلش نور امید را حفظ می‌کند. دوست خدا کسی نیست که فقط در عبادتگاه حضور دارد، بلکه در کوچه‌ها، در کار، در خدمت به دیگران و حتی در لحظات تنهایی نیز به خدا نزدیک است.

پذیرش برای آرامش روح و ذهن حیاتی است؛ پذیرش اینکه ضمانت‌هایی در جهان وجود دارد و یادگیری تحمل عدم اطمینان، جهش بزرگی در آرامش است. تمایز بین آنچه می‌توانید و نمی‌توانید کنترل کنید، ضروری است.

هنگامی که آگاه هستیم، در زمان حال حضور داریم و از پنج حس خود آگاهیم: لمس، طعم، دیدن، شنیدن و بوییدن. احساسات خود را درگیر کنید؛ این کار زمان کمتری برای نگرانی و فکرهای منفی باقی می‌گذارد.

هرچه بیشتر خودمان را دوست داشته باشیم، آرامش ذهنی بیشتری خواهیم داشت؛ خودمان را بیشتر می‌پذیریم و احساس بهتری خواهیم داشت، مهم نیست در چه وضعیتی هستیم. ناامنی کمتری را تجربه می‌کنیم و در نتیجه آرامش درونی و ذهنی‌مان افزایش می‌یابد.

این نیز یکی دیگر از عناصر حیاتی آرامش درونی است؛ هنگامی که کاری می‌کنیم، بر اساس احساس و اندیشه خود رفتار می‌کنیم. وقتی تصویری که از خود داریم با آنچه در جهان نشان می‌دهیم یکسان باشد، هماهنگی شکل می‌گیرد. مشکلات زمانی به وجود می‌آیند که خود را به گونه‌ای می‌بینیم اما به شکلی دیگر رفتار می‌کنیم. راه‌هایی برای حفظ آرامش درونی خود بیابید.

زیاد بخندید. زمانی که جنبه‌های بامزه و خنده‌دار جهان را ببینید، جهان بلافاصله به مکانی بهتر تبدیل می‌شود. خنده پادزهری عالی برای استرس است و هورمون‌هایی آزاد می‌کند که به ما آرامش می‌بخشند.

هنگامی که هیچ چیز را پیش‌بینی نمی‌کنید، می‌توانید بدون ترس از عشق لذت ببرید. زمانی که شرایط را می‌پذیریم، انتظارات ناامیدکننده باعث آشفتگی درونی و احساس غرور کاذب می‌شوند؛ ناامنی، آرامش ذهن را از بین می‌برد.

صبور بودن سلامت شما را حفظ می‌کند. مراقب خودتان باشید؛ بی‌توجهی به خود می‌تواند نشانه کمبود عزت نفس باشد و این امر بر نگاه ما به جهان و نحوه ارتباط دیگران با ما تأثیر می‌گذارد. همیشه بررسی کنید که آیا از کیفیت زندگی خود راضی هستید یا نه. آیا شغل خود را دوست دارید؟ رابطه‌تان چگونه است؟ آیا در مسیر درستی قرار دارید؟ کارهایی برای آرامش درونی و ذهنی خود انجام دهید.

اهداف زیبا ما را به مسیر درست هدایت می‌کنند و به زندگی معنا می‌بخشند. یاد بگیرید در رویکردهای زندگی انعطاف‌پذیر باشید؛ هرچه تفکرات ما سخت‌تر باشند، شرایط را دشوارتر تجربه خواهیم کرد. به جای نگرانی درباره گذشته یا اضطراب نسبت به آینده، از زمان حال لذت ببرید؛ این تنها چیزی است که در اختیار دارید. وقتی در زمان حال زندگی کنیم، نگرانی‌های گذشته و آینده نمی‌توانند ما را آزار دهند.

ما ذهنی پر از افکار داریم که بسیاری از آن‌ها بی‌معنا هستند. یاد بگیرید نگرانی‌های خود را، هر زمان که وارد ذهن می‌شوند، رها کنید و به آن‌ها برای رشد و گسترش فرصت ندهید.

شما حق دارید که حضور داشته باشید و به دیگران احترام بگذارید. هنگامی که تسلیم می‌شویم، به خود آسیب می‌زنیم. جسور بودن به معنای پرخاشگری نیست، بلکه به معنای بیان محترمانه خود است. نگران بیان اندیشه‌های خود نباشید؛ این رویکرد به شما قدرت می‌دهد. به دنبال آنچه در زندگی می‌خواهید، باشید.

زمان گذاشتن برای خود ضروری است. زمانی را به خود اختصاص دهید تا تعادل در زندگی حفظ شود. وقت خود را صرف کارهایی کنید که از آن‌ها لذت می‌برید. حس شوخ‌طبعی را در زندگی خود حفظ کنید تا از لحظه‌ها بیشتر لذت ببرید. نگرشی شاد به زندگی داشته باشید. آخرین بار چه زمانی اجازه دادید کودک درونتان آزاد باشد؟

اگر همیشه در منطقه امن خود بمانید، هرگز توانایی‌های واقعی خود را کشف نخواهید کرد. گاهی بهتر است کاری انجام دهید و از آن درس بگیرید، تا اینکه هرگز اقدام نکنید و حسرت بخورید.

ورزش، ارتباط با دیگران، سرگرمی‌ها و فعالیت‌های مورد علاقه، همگی به آرامش کمک می‌کنند. سرکوب احساسات منفی می‌تواند آسیب‌زا باشد. احساسات خود را به شیوه‌ای سالم بیان کنید تا به آرامش برسید.

چرا همه چیز باید امروز انجام شود؟ گاهی ما فشار غیرضروری به خود وارد می‌کنیم. صبور باشید، توجه داشته باشید و از لحظه‌های خود لذت ببرید. فشار آوردن به خود، آرامش ذهن را از بین می‌برد. «باید» را با «می‌شود» جایگزین کنید و مطابق با طبیعت خود زندگی کنید.

نگران مقایسه خود با دیگران نباشید. هر انسان مسیر خاص خود را دارد. بر مسیر خود تمرکز کنید؛ این راهی مطمئن برای رسیدن به آرامش ذهن و روح است.

راز آرامش درونی، رضایت از داشته‌هاست. به خود اعتماد داشته باشید و به خود یادآوری کنید که می‌توانید راه خود را پیدا کنید. تمرکز بر سپاسگزاری و قدردانی، آرامش را افزایش می‌دهد.

پول می‌تواند آزادی و انتخاب ایجاد کند، اما شادی واقعی از سادگی و رضایت درونی می‌آید.

حفظ دیدگاه درست نسبت به زندگی، به سلامت ذهن کمک می‌کند. افکار ما می‌توانند کیفیت زندگی ما را بهبود دهند یا آن را تضعیف کنند. مهربانی، آرامش درونی را تقویت می‌کند.

استراحت کافی داشته باشید. خواب مناسب برای سلامت ذهن و بدن ضروری است. مهم‌ترین راه رسیدن به آرامش، صداقت با خود و پذیرش واقعیت‌های زندگی است.

تمرکز بر قدردانی، توجه به افکار مثبت و پذیرش آنچه قابل تغییر نیست، راهی برای رسیدن به آرامش ذهن و روح است. شکست نیز بخشی از مسیر زندگی است. از آن بیاموزید و به مسیر خود ادامه دهید.

یکی از بزرگ‌ترین شادی‌های زندگی، ارتباط با دیگران و احساس درک شدن است. این ارتباط، احساس تعلق و آرامش عمیقی به انسان می‌بخشد.

به قلم: سیدعمران طباطبایی

پیام آذربایجان

در facebook به اشتراک بگذارید
در twitter به اشتراک بگذارید
در telegram به اشتراک بگذارید
در whatsapp به اشتراک بگذارید
در print به اشتراک بگذارید

لینک کوتاه خبر:

https://payamazarbayjan.ir/?p=15430

نظر خود را وارد کنید

آدرس ایمیل شما در دسترس عموم قرار نمیگیرد.

پربحث ترین ها

تصویر روز:

هیچ محتوایی موجود نیست

پیشنهادی: