رجب ابراهیمی «فرهاد» (زاده ۱۵ آبان ۱۳۱۴ در آذربایجان – درگذشته ۱۹ بهمن ۱۳۹۷) از چهرههای تأثیرگذار شعر و ترانهسرایی آذربایجان بود؛ شاعری با روحی حساس که حضورش در محافل ادبی، او را با بزرگان شعر و ادب آشنا کرد و تحسین شاعران نامی زمانهاش را برانگیخت.
نقطه عطف مسیر هنری فرهاد، آشنایی او با علی سلیمی، استاد تار و موسیقی آذربایجانی بود؛ آشناییای که او را به سرودن ترانه به زبان مادریاش سوق داد و زمینه خلق برخی از ماندگارترین آثار موسیقی آذربایجان را فراهم کرد. در پی این همکاری، ترانههایی چون «آغلاما»، «آچیل سحر» و «آیریلیق» با شعر فرهاد و آهنگسازی علی سلیمی شکل گرفت و با اجرای وارتوش، همسر سلیمی، از رادیو تبریز به گوش مخاطبان رسید.
اجرای این ترانهها توسط گروه موسیقی سلیمی، نام فرهاد را بیش از پیش بر سر زبانها انداخت، اما اوج شهرتش با اجرای ترانه «آیریلیق» توسط رشید بهبوداف، خواننده نامدار آذربایجان رقم خورد؛ اجرایی که این اثر را به یکی از شناختهشدهترین ترانههای تاریخ موسیقی منطقه تبدیل کرد. امروز بیش از ۱۵۰ خواننده ایرانی، آذربایجانی و ترکیهای این ترانه را ـ اغلب با الهام از اجرای بهبوداف ـ بازخوانی کردهاند.
فرهاد که در محافل ادبی با همین تخلّص شناخته میشد، علاوه بر ترانهسرایی، در قالب شعر نیز فعال بود و به دو زبان ترکی و فارسی طبعآزمایی کرد، هرچند بخش عمده آثارش به زبان مادریاش سروده شده است. بهتازگی نیز بخشی از آثار او در قالب کتابی با عنوان «آیریلیق» منتشر شده؛ عنوانی که بهدرستی عصاره جهان شاعرانه او و پیوند عمیق شعرش با مفهوم جدایی و حسرت را بازتاب میدهد.
۱۹ بهمن، فرصتی است برای یادآوری شاعری که «آیریلیق» را نه فقط نوشت، بلکه آن را به صدای ماندگار یک فرهنگ بدل کرد.