سرویس خبری ادبیات

۲۷ مهر، سالروز تولد یکی از چهره‌های تأثیرگذار تئاتر معاصر ایران است؛ نویسنده‌ای که نمایش را نه‌فقط صحنه‌ای برای اجرا، بلکه بستری برای التیام و آگاهی می‌داند. چیستا یثربی، با قلمی جسور و نگاهی روان‌شناسانه، مرز میان هنر و درمان را درنوردیده است.

۱۷ مهرماه زادروز گلی ترقی است؛ نویسنده‌ای که زندگی‌اش آمیزه‌ای از فلسفه، غربت و رؤیا بود. بانویی که از دل ادبیات فلسفی برخاست، از تنهایی و غربت نوشت و با داستان‌های ماندگارش چون «بزرگ بانوی روح من» و «خانه‌ای در آسمان» به یکی از درخشان‌ترین چهره‌های ادبیات معاصر ایران بدل شد.

عُمَر زولفو لیوانلی، فعال حقوق بشر، سیاستمدار، شاعر، نویسنده، آهنگساز، خواننده و نوازندۀ ترک در سال ۱۹۴۶ میلادی به دنیا آمد. از آنجا که پدرش نیز مثل عموها و پدر بزرگش حقوقدان بود، لیوانلی از دوران کودکی پشتیبانی و زمینۀ فرهنگی لازم برای پیشرفت را در خانواده به دست آورد.

۵ مهر، سالروز تولد سرور لاهیجانی است؛ شاعر، معلم و یکی از پیشگامان جنبش زنان ایران که از دل فرهنگ و ادب گیلان برخاست و با اندیشه و قلمش رد پایی ماندگار در تاریخ اجتماعی و ادبیات معاصر ایران بر جای گذاشت.

بیست و هشتم شهریور، سالروز تولد نویسنده‌ای است که در مسیر داستان‌نویسی معاصر ایران، حضوری پررنگ اما بی‌حاشیه داشته است. بهناز علی‌پور گسگری با روایت‌های دقیق و ساختارمند، نگاهی زنانه و انسانی به جهان داستان داشته و در کنار نوشتن، پژوهش، آموزش و نقد ادبی را نیز دنبال کرده است.

در سالروز آسمانی شدن پیکر زمینی استاد بی بدیل شعر و ادب و شهریار مُلک سخن، صدا و پژواک سلام شهریار به صلابت کوه حیدربابا در دل تبریز و آذربایجان که نه بلکه در آن سوی مرزها طنین انداز شده است، سلامی که از دامان کوه حیدربابا و از دل طبیعت روستای خشکناب برخاسته و به گوش جهانیان رسیده است، تا یادمان باشد که شعر هم می تواند پلی بین دل ها و نسل ها باشد.

دبیر علمی کنگره بین‌المللی شهریار، این کنگره را پلی میان نسل جوان و میراث ادبی ایران زمین عنوان کرد.

وقتی به اشعار شهریار شاعر دلها، سید محمدحسین بهجت تبریزی، فکر می‌کنم، اولین چیزی که به ذهنم می‌آید، گستره‌ی وسیع احساسات و مضامینی است که او در اشعارش به تصویر کشیده؛ از عشق به ایران و زیبایی‌های بی‌بدیع طبیعت گرفته تا ارادت خالصانه و وصف‌ناپذیرش به ساحت قدسی اهل بیت (ع) و خاندان پیامبر. اما در میان این دریای بیکران، اشعار مذهبی او، گویی بند نافی است که جان و روح ما را به معنویت و باورهای عمیق شیعی پیوند می‌زند.

شعر محمدحسین شهریار، تنها در کتاب‌ها نماند؛ از کافه‌های قدیمی تهران تا رادیو تبریز، از دل آواز ایرانی تا نغمه‌های موسیقی عاشیقی، شعر او راه خودش را به موسیقی باز کرد. شهریار فقط شاعر نبود؛ صدای دلِ مردم بود که موسیقیدان‌ها هم شنیدند.

۲۳ شهریور زادروز میمنت میرصادقی (ذوالقدر) است؛ شاعر و ادیبی که تخلص “آزاده” را برگزید و در طول عمر پربار خود، در سکوت و استمرار، از شاعران برجسته‌ زن معاصر ایران شد. نگاهی کوتاه به زندگی و آثار او، تصویری روشن از تعهد هنری، نگاه انسانی و پیوند ژرف با طبیعت را به ما نشان می‌دهد.