سرویس خبری رسانه

۱۸ بهمن یادآور یکی از نخستین تلاش‌های قانون‌گذاری در حوزه آزادی بیان و فعالیت رسانه‌ای در ایران است؛ روزی که با تصویب اولین قانون مطبوعات، چارچوبی رسمی برای فعالیت صاحبان قلم و نشریات تعریف شد؛ قانونی که هرچند ناپخته و قابل تفسیر بود، اما نقطه عطفی در تاریخ مطبوعات کشور به‌شمار می‌آید.

امروز سالگرد انتشار نخستین شماره روزنامه وقایع اتفاقیه در ایران است. ۱۷۵ سال پیش در چنین روزی بذر آگاهی عمومی در ایران کاشته شد.

افزایش قیمت کاغذ روزنامه در نگاه اول شاید تنها یکی از نتایج تورم و نوسان بازار ارز به‌ نظر برسد، اما واقعیت عمیق‌تری در پس آن نهفته است: آینده‌ی اطلاع‌رسانی مکتوب، استمرار گفت‌وگوی اجتماعی، و حق مردم برای دسترسی به روایت‌های مستقل.

در غیاب خبرنگاران مستقل و عکاسان خبری در میدان تجمعات ایران، جریان اصلی اطلاع‌رسانی به رسانه‌های خارجی و شبکه‌های اجتماعی واگذار شده است؛ وضعیتی که هم زمینه‌ساز شایعه و ابهام می‌شود و هم اعتماد افکار عمومی به رسانه‌های داخلی را تضعیف می‌کند.

نشریه «صدای زنان» از آغاز فعالیت خود با رویکردی عملگرا و واقع‌بینانه، تلاش کرده صدای طیف متنوعی از زنان و دختران تبریز و شمال‌غرب کشور باشد؛ نشریه‌ای که نه در دام نخبه‌گرایی می‌افتد و نه در نگاه صرفاً ترحمی، بلکه با تکیه بر توانمندی، عاملیت و نقش اجتماعی زنان، روایت‌هایی می‌سازد که تصویر واقعی و چندلایه آنان را در جامعه بازتاب می‌دهد.

در روزی که نام مادر نماد مهر و فداکاری است، نگاهی هم باید به زنانی داشت که همزمان مادر، همسر و روایتگر خستگی‌ناپذیر رویدادهای شهرند؛ بانوان خبرنگار و عکاسی که هر روز بار سنگین اطلاع‌رسانی را بر دوش می‌کشند.