سرویس خبری زنان

مفهوم مادری در طول تاریخ از یک وظیفۀ طبیعی و بدیهی به نقشی اجتماعی و قابل نقد بدل شده است؛ نقشی که گاه ابزاری برای کنترل زنان بوده و امروز نیازمند بازخوانی و بازتعریف است.

رواج گسترده‌ی انواع پروتزها و کالاهای موسوم به زیبایی، امروز به یکی از نگرانی‌های جدی اجتماعی بدل شده است؛ پدیده‌ای که با پشتیبانی نظام سرمایه‌داری و موج‌های مد، نه‌تنها سلیقه و هویت زنان را هدف می‌گیرد، بلکه با ایجاد معیارهای کاذب زیبایی، آنان را به سمت خودفریبی، ناخرسندی از بدن و وابستگی دائمی به کالاهای ظاهرساز سوق می‌دهد.

رزا جمالی، شاعر و مترجم پیشرو زاده‌ تبریز، از دهه ۱۳۷۰ تا امروز یکی از جریان‌سازترین صداهای شعر معاصر بوده است؛ صدایی که با تجربه‌گری، جسارت زبانی و نگاه اسطوره‌ای خود، مسیر تازه‌ای در روایت زنانه و پسامدرن شعر فارسی گشود.

در این گفت‌وگو، با پریزاد محمودی (دکترای فیزیولوژی گیاهی، مدیرگروه کانون قلم‌چی تبریز در دوره دوم متوسطه و مدیر دبیرستان صدرای نور) به سراغ تجربه‌های او در مدیریت آموزشی، برنامه‌های کیفیت‌بخشی، نقش مدرسه در تربیت نسل امروز و مسیر توانمندسازی دختران رفتیم؛ مسیری که او از پژوهش علمی تا مدیریت مدرسه طی کرده تا آموزش را به بستری برای رشد، آگاهی و اثرگذاری تبدیل کند.

سازمان جهانی بهداشت (WHO) همزمان با ۱۴ نوامبر روز جهانی دیابت، نخستین دستورالعمل‌های جهانی خود را برای مدیریت دیابت در دوران بارداری منتشر کرد

در دنیایی که گاه صدای زنان در هیاهوی روزمره گم می‌شود، دکتر مریم مقدمی قلم را به دست زنان داد تا زندگی خود را از نو بنویسند و از نگاهی گسترده‌تر به آن بنگرند. او با تأسیس باشگاه کتاب‌خوانی زنان، نه‌تنها محفلی برای مطالعه و گفت‌وگوهای آزاد، بلکه پناهگاهی برای خودشناسی و توانمندسازی بانوان شهر تبریز ایجاد کرده است. در این گفت‌وگو، از انگیزه‌ها، اهداف و چالش‌های او در این مسیر فرهنگی شنیدیم.