سرویس خبری تئاتر

۲۷ مهر، سالروز تولد یکی از چهره‌های تأثیرگذار تئاتر معاصر ایران است؛ نویسنده‌ای که نمایش را نه‌فقط صحنه‌ای برای اجرا، بلکه بستری برای التیام و آگاهی می‌داند. چیستا یثربی، با قلمی جسور و نگاهی روان‌شناسانه، مرز میان هنر و درمان را درنوردیده است.

فراخوان چهل‌وچهارمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر به دبیری سیدوحید فخر موسوی برای برگزاری در بهمن ماه سال جاری منتشر شد.

نمایش «زیرزمین» با نگاهی انسانی و اجتماعی، تلاشی است برای بازتاب بخشی از واقعیت‌های تلخ زندگی آدم‌هایی که در سایه جامعه روزگار می‌گذرانند. افتتاحیه این اثر به کارگردانی میلاد میرزایی برگزار شده و تا پایان مهر در پلاتو مهروماه تبریز روی صحنه خواهد بود.

نمایش «اوشاق»، نوشته‌ی درخشان نغمه ثمینی، این روزها در تبریز به کارگردانی علی عطاردی روی صحنه رفته است. نخستین تجربه‌ی عطاردی در مقام کارگردان، انتخابی جسورانه است؛ چرا که متن ثمینی، متنی ساده و روایی نیست، بلکه به‌واسطه‌ی چندلایه بودن مضمون و زبان، جسارت و دقت ویژه‌ای در اجرا می‌طلبد. در کنار این، ترجمه‌ی بی‌نقص آیدین سرداری‌نیا به زبان ترکی، فضایی تازه و بومی به اثر بخشیده و تماشاگر ترک‌زبان را بدون واسطه درگیر جهان نمایش می‌کند.

چراغ نمایش اوشاق (بچه) نوشته نغمه ثمینی و ترجمه آیدین سرداری‌نیا، به کارگردانی علی‌اکبر عطاردی، در شامگاه پنجشنبه ۲۰ شهریور به طور نمادین توسط مدیر کل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی استان، روشن شد. این نمایش هر شب ساعت ۲۰ در پلاتو استاد مقبلی (مجتمع فرهنگی و هنری ۲۹ بهمن تبریز) روی صحنه می‌رود.

۲۰ شهریور، سالروز درگذشت پری صابری است؛ بانویی که بیش از شش دهه در تئاتر ایران زیست، نوشت، ساخت، آفرید و صحنه را به معبدی برای اسطوره، عرفان و شعر بدل کرد. او را نمی‌توان تنها یک کارگردان نامید؛ صابری پیونددهنده ادبیات کلاسیک ایران با تئاتر مدرن بود، زنی که در تمام سال‌های دشوار، دست از صحنه برنداشت.