سرویس خبری فرهنگ و هنر

عُمَر زولفو لیوانلی، فعال حقوق بشر، سیاستمدار، شاعر، نویسنده، آهنگساز، خواننده و نوازندۀ ترک در سال ۱۹۴۶ میلادی به دنیا آمد. از آنجا که پدرش نیز مثل عموها و پدر بزرگش حقوقدان بود، لیوانلی از دوران کودکی پشتیبانی و زمینۀ فرهنگی لازم برای پیشرفت را در خانواده به دست آورد.

هفتم مهرماه، روز بزرگداشت شمس تبریزی است؛ مردی که نه تنها مولانا را متحول کرد، بلکه فهم ما از عشق، عرفان و حضور را نیز زیر و رو ساخت. او آمد، نوری در دل زمان افکند و بی‌صدا رفت… بی‌آنکه کسی بداند کجاست، اما همه جا هست.

۵ مهر، سالروز تولد سرور لاهیجانی است؛ شاعر، معلم و یکی از پیشگامان جنبش زنان ایران که از دل فرهنگ و ادب گیلان برخاست و با اندیشه و قلمش رد پایی ماندگار در تاریخ اجتماعی و ادبیات معاصر ایران بر جای گذاشت.

نمایش «اوشاق»، نوشته‌ی درخشان نغمه ثمینی، این روزها در تبریز به کارگردانی علی عطاردی روی صحنه رفته است. نخستین تجربه‌ی عطاردی در مقام کارگردان، انتخابی جسورانه است؛ چرا که متن ثمینی، متنی ساده و روایی نیست، بلکه به‌واسطه‌ی چندلایه بودن مضمون و زبان، جسارت و دقت ویژه‌ای در اجرا می‌طلبد. در کنار این، ترجمه‌ی بی‌نقص آیدین سرداری‌نیا به زبان ترکی، فضایی تازه و بومی به اثر بخشیده و تماشاگر ترک‌زبان را بدون واسطه درگیر جهان نمایش می‌کند.

در میان انبوه داستان‌ها، افسانه‌ها و اسطوره‌هایی که قهرمانانش دوردست‌اند، دلی دومرول ملموس‌تر و انسانی‌است. قابل فهم‌تر است، الهه نیست، قهرمان نیست، ضد قهرمان نیست، نه بد هست نه خوب، نه سیاه هست نه سفید. انسانی است میان غرور و بلاهت، میان شور و ترس، میان خشم و پرسشگری. و اتفاقا خوبی نقش اول به همین است.