رضا انزابینژاد، زاده ۱۰ بهمن ۱۳۱۵ در تبریز و درگذشته ۴ اسفند ۱۳۹۱ در مشهد، از جمله پژوهشگران شناختهشدهای بود که بخش عمده زندگی علمی خود را وقف شرح، تصحیح و ترجمه متون کلاسیک کرد. او سالها بهعنوان استاد زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه فردوسی مشهد فعالیت داشت و آثار متعددش همچنان از منابع معتبر پژوهشگران این حوزه به شمار میآید.
انزابینژاد افزون بر تدریس، حضوری فعال در فضای علمی دانشگاهی داشت. سردبیری مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد به مدت هفت سال و عضویت در قطب علمی فردوسیشناسی، بخشی از فعالیتهای علمی و مدیریتی او بود. جایگاه علمی او تا آنجا بود که در سال ۱۳۸۹، کتاب «چون من در این دیار» به عنوان جشننامهای در بزرگداشت او، به همت جمعی از استادان زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی منتشر شد.
وی تحصیلات خود را با دریافت دیپلم ادبی در سال ۱۳۳۵ آغاز کرد و تا مقطع کارشناسی ارشد در تبریز ادامه داد. او در سال ۱۳۳۸ از دانشسرای تبریز فارغالتحصیل شد و مدتی بعد برای ادامه تحصیل در مقطع دکتری زبان و ادبیات عربی به دانشگاه سوربن فرانسه راه یافت، هرچند این دوره را ناتمام گذاشت. انزابینژاد سرانجام در سال ۱۳۵۱ در مقطع دکتری دانشگاه تهران پذیرفته شد و همزمان فعالیت دانشگاهی خود را در دانشگاه تبریز آغاز کرد؛ جایی که ۱۷ سال عضو هیئت علمی آن بود.
در سال ۱۳۶۶، مسیر علمی او به مشهد گره خورد و به عضویت هیئت علمی دانشگاه فردوسی درآمد؛ دانشگاهی که تا پایان دوران فعالیت علمیاش در آن ماند و به تربیت دانشجویان و گسترش پژوهشهای ادبی پرداخت.
از جمله آثار شاخص رضا انزابینژاد میتوان به تصحیح و شرح «دستورالوزاره»، «مقامات حمیدی» و «منطقالطیر» اشاره کرد. همچنین ترجمه کتاب «ثِمارالقلوب فیالمضافِ و المنسوب» و تألیف «فرهنگ لغات عامیانه» با همکاری منصور ثروت، بخشی دیگر از کارنامه پژوهشی او را تشکیل میدهد.
یاد و نام رضا انزابینژاد، بهعنوان پژوهشگری دقیق و متعهد به میراث ادبی، همچنان در فضای دانشگاهی و مطالعات متون کهن زنده است.