منیره گرجی در حدود سال ۱۳۰۸ در تهران به دنیا آمد و زندگیاش را وقف پژوهش دینی، آموزش قرآن و ارتقای جایگاه زنان در جامعه کرد. او که یکی از قرآنپژوهان برجسته ایران بود، فعالیتهای علمی خود را در حوزه فقه، تفسیر و اخلاق اسلامی پی گرفت و نسلهای متعددی از دانشجویان و طلاب را تربیت کرد.
گرجی، مؤسس مرکز مطالعات و تحقیقات زنان، تلاش میکرد تا مفاهیم دینی را به گونهای تبیین کند که محدودیتها و خوانشهای جنسیتزده را کنار بزند و ظرفیتهای زنان برای رهبری و مشارکت اجتماعی را به رسمیت بشناسد.
نقطه عطف زندگی سیاسی او حضور در مجلس خبرگان قانون اساسی بود؛ نهادی که مسئول تدوین قانون اساسی جمهوری اسلامی است. منیره گرجی تنها زن این مجلس بود و در تدوین اصول و مادههایی که به جایگاه زنان و خانواده میپرداخت، نقش مؤثری ایفا کرد. حضور او نه فقط نمادی از توانمندی زنان، بلکه یادآور اهمیت مشارکت فعال آنان در فرایندهای تصمیمگیری ملی بود.
درگذشت او در ۲۳ دی ۱۴۰۳ بازتاب گستردهای در رسانهها داشت و شخصیتهای سیاسی و فرهنگی، حضورش در مجلس خبرگان را نمادی از مشارکت زنان در عرصهٔ سیاسی و اجتماعی ایران توصیف کردند. میراث منیره گرجی، ترکیبی از پژوهش، آموزش و تعهد به ارتقای جایگاه زنان است که تا سالها الهامبخش نسلهای بعدی خواهد بود.