۳۱ خرداد، سالروز درگذشت دکتر مینا ایزدیار، پزشک برجسته و بنیانگذار انجمن تالاسمی ایران است؛ بانویی که بخش مهمی از زندگی خود را وقف بهبود شرایط بیماران تالاسمی و خانوادههای آنان کرد. او در ۹ مهر ۱۳۲۸ در کرمان متولد شد و در سال ۱۳۴۶ با کسب رتبهای درخشان در آزمون سراسری، وارد دانشکده پزشکی دانشگاه تهران شد. سالها بعد، دانش و توانایی حرفهای خود را در مسیری به کار گرفت که زندگی هزاران بیمار را دگرگون ساخت.
دکتر ایزدیار از اوایل دهه ۱۳۶۰ دریافت که بیماران تالاسمی و خانوادههایشان به نهادی منسجم برای حمایت، آگاهیرسانی و پیگیری مطالبات درمانی نیاز دارند. به همین دلیل همراه با جمعی از خانوادهها و متخصصان، تلاش برای تأسیس انجمن تالاسمی ایران را آغاز کرد و سرانجام در سال ۱۳۶۸ این انجمن را به ثبت رساند. او سالها ریاست هیئتمدیره و هدایت این نهاد را بر عهده داشت و با پشتکار فراوان توانست آن را به یکی از موفقترین سازمانهای مردمنهاد حوزه سلامت کشور تبدیل کند.
در نتیجه این تلاشها، ایران به یکی از پیشروترین کشورهای در حال توسعه در زمینه شناسایی، مراقبت و پیشگیری از تالاسمی بدل شد. اجرای برنامههای غربالگری و پیشگیری، افزایش دسترسی بیماران به خدمات درمانی و گسترش آگاهی عمومی درباره این بیماری، از مهمترین دستاوردهایی بود که با کوشش او و همکارانش به ثمر نشست. تجربه ایران در کنترل تالاسمی بعدها به الگویی برای بسیاری از کشورهای دیگر تبدیل شد.
مینا ایزدیار تنها یک پزشک نبود؛ او مدافع حقوق بیماران و صدای خانوادههایی بود که با دشواریهای بیماریهای مزمن دستوپنجه نرم میکردند. تلاشهای او همچنین راه را برای شکلگیری و گسترش دیگر انجمنهای حمایتی بیماران در ایران هموار کرد و نشان داد که مشارکت مدنی و فعالیت داوطلبانه چگونه میتواند در کنار نظام درمانی، نقشی تعیینکننده در ارتقای سلامت جامعه داشته باشد.
نام دکتر مینا ایزدیار امروز نیز با امید، مسئولیتپذیری و خدمت به بیماران گره خورده است. میراث او نهتنها در تاریخ پزشکی و فعالیتهای اجتماعی ایران، بلکه در زندگی هزاران بیمار تالاسمی که از ثمره تلاشهایش بهرهمند شدهاند، همچنان زنده و ماندگار است.
پیام آذربایجان