نازنین آهنگری، استاد دانشگاه درباره تروما اظهار کرد: گاهی مواجهه با وقایع دلخراش، شوکآور یا تهدیدکننده مستقیم نیست و شاید فقط مشاهده فیلمها و تصاویر دلخراش منجر به تروما شود؛ البته مواجهه با صحنههای دلخراش و تهدید کننده زندگی نیز برای همه افراد تروما ایجاد نمیکند.
آهنگری ادامه داد: بعد از چنین اتفاقاتی، ممکن است دچار علائمی شوید؛ به طور مثال، تصاویر یا صداهایی که ناگهان بر میگردند، بیخوابی یا کابوس، اضطراب، تپش قلب، گوشبهزنگی (واکنش از جا پریدن)، کرختی، بیحسی یا قطع ارتباط با احساسات، اجتناب و دوری از آدمها و مکانها، زودرنجی یا انفجار خشم از جمله این علائم هستند. این علائم واکنشهای طبیعی مغز به تهدید است.
توصیه چیست؟
آهنگری اظهار کرد: توصیه میشود برای پیشگیری از تثبیت و ماندگاری تروما مواجهه با صحنههای دلخراش را متوقف کنید. اگر صحنههای ناگوار دیدهاید، از تماشای مجدد و مکرر ویدیوها و تصاویر خودداری کنید. اخبار را محدود و هدفمند دنبال کنید. مغز، تروما را با تکرار، عمیقتر ثبت میکند. بدن را به اینجا و اکنون برگردانید. تروما، ذهن را در گذشته منجمد میکند. لمس اشیای اطراف، توجه به تنفس و حرکت آرام بدن، پیام امنیت به سیستم عصبی میدهند.
متخصص روانشناسی بالینی افزود: درباره تجربهتان با افراد امن حرف بزنید؛ نه برای تحلیل، بلکه برای دیده شدن. سکوت طولانی، تروما را درونی میکند. به واکنشهای خود معنا بدهید، برچسب نزنید. به جای «من ضعیف شدم»، بگویید: بدنم در حال محافظت از من است.
وی اضافه کرد: انتظار نداشته باشید سریع به روال عادی برگردید. ترمیم روان، زمان میخواهد. فشار برای زود خوب شدن، روند بهبود را کند میکند.
چه زمانی از روان شناس کمک بگیریم؟
آهنگری گفت: اگر علائم تروما، شدید یا ماندگار شدند، باید از روانشناس یا روان پزشک کمک تخصصی بگیرید. رواندرمانی تروما، برای همین موقعیتها طراحی شده است. توجه کنید که کمک گرفتن از روان شناس یا روان پزشک، نشانه بلوغ است، نه ناتوانی.
متخصص روانشناسی بالینی تصریح کرد: در روزهایی که جامعه زخم خورده و همه نگران جان خود و خانوادهشان هستند، مراقبت از روان، یک ضرورت است. اگر صحنه دلخراشی را دیده یا تجربه کردهاید که هنوز در ذهن شما مانده، بدانید که باید برای بهبود شرایط روانی کاری کنید؛ این واکنشها، قابل فهم و درمان است.
پیام آذربایجان