سرویس خبری اجتماعی

انسان در هر برهه‌ای از عمرش می‌تواند با کسانی روبه‌رو شود که نسبتشان با ما هرچه باشد، بزرگ‌تر فامیل، همسایه‌ای مهربان، دوستی سالخورده، مربی، یا حتی یک معلم؛ اما رفتارشان بوی «مادرانگی» می‌دهد؛ همان حالت بی‌دریغ مراقبت، همان امنیت نرم که بی‌هیچ ادعایی در حضورشان احساس می‌کنیم.

تقویت روابط اجتماعی یکی از مهم‌ترین عوامل در بهبود کیفیت زندگی و سلامت روان است. روابط قوی و معنادار می‌توانند به افراد احساس تعلق، حمایت و امنیت دهند. برای تقویت این روابط، چندین راهکار وجود دارد که می‌تواند به ایجاد و حفظ ارتباطات مثبت کمک کند.

خشونت علیه سالمندان، زخمی پنهان بر پیکر جامعه است؛ پدیده‌ای که در سکوت خانه‌ها و آسایشگاه‌ها رخ می‌دهد و قربانیان آن اغلب صدایی برای فریاد ندارند. این خشونت، از کتک و تحقیر گرفته تا سوءاستفاده مالی و بی‌توجهی عمدی، کرامت انسانی سالمندان را نشانه می‌گیرد و سلامت جسمی و روانی آنان را تهدید می‌کند. مقابله با آن نیازمند آگاهی، حمایت، و تغییر نگرش عمومی نسبت به ارزش و جایگاه سالخوردگان است.

مدتهاست که از «عصر پساسواد» سخن می‌گویند؛ دورانی که گویا انسان مدرن دیگر حوصله خواندن ندارد، کتاب از رونق افتاده و جای آن را تصاویر و ویدیوها گرفته‌اند. اما واقعیت شاید چیز دیگری باشد. ما نه به پساسوادگی رسیده‌ایم و نه گرفتار سطحی‌نگری شده‌ایم؛ بلکه شکل سوادمان تغییر کرده است.