سرویس خبری پروین بابایی

فیلم «پوستی که در آن زندگی می‌کنم» ساخته پدرو آلمودووار، با روایتی روان‌شناختی و فلسفی، مرزهای میان بدن، هویت، قدرت و اخلاق را به چالش می‌کشد و این پرسش را پیش روی مخاطب قرار می‌دهد که آیا با تغییر جسم، هویت انسان نیز دگرگون می‌شود؟

در عصر هوش مصنوعی، نرم‌افزار دیگر تنها مجموعه‌ای از کدها نیست، بلکه به سازوکاری برای شکل‌دهی به حافظه، تصمیم‌گیری و آینده تبدیل شده است. وندی هوی کیونگ چون نشان می‌دهد چگونه الگوریتم‌ها و داده‌ها فراتر از ابزارهای فنی، بر شیوه ادراک و سازمان‌دهی جهان تأثیر می‌گذارند.

واریس زمانی بروز می‌کند که رگ‌های خونی در پا، بزرگ و گشاد شده و پر از خون شوند.

تابلوی «تماشای ویترین‌ها» اثر اورت شین، با به تصویر کشیدن مکثی کوتاه مقابل یک ویترین، نشان می‌دهد که در جهان مدرن، میل به تملک پیش از خرید و از دلِ نگاه متولد می‌شود.

بحث درباره مردانگی در آمریکا دیگر صرفاً یک مناقشه فرهنگی یا جنسیتی نیست؛ بلکه به بازتعریف هویت اجتماعی و سیاسی این کشور گره خورده است. این یادداشت نشان می‌دهد چگونه اضطراب نسبت به جایگاه مردان، به یکی از نشانه‌های تحولات عمیق‌تر در نظم اجتماعی و سیاسی آمریکا تبدیل شده است.

بررسی شواهد جدید می‌گوید که مکمل خواب ملاتونین ممکن است در درمان درد مزمن هم مفید باشد.

سارا احمد، فیلسوف معاصر، معتقد است انتخاب‌های انسان هرگز کاملاً فردی نیستند؛ بلکه هنجارها و ساختارهای اجتماعی از همان آغاز، مسیرهای زندگی و حتی تصور ما از آنچه «طبیعی» و «ممکن» است را شکل می‌دهند.

«زیر درختان زیتون» ساخته عباس کیارستمی، با روایت یک عشق ناتمام در دل منطقه زلزله‌زده، مرز میان واقعیت و سینما را به چالش می‌کشد و به یکی از تأمل‌برانگیزترین آثار سینمای ایران درباره عشق، طبقه اجتماعی و ماهیت بازنمایی تبدیل می‌شود.