سرویس خبری مهر ۱۷, ۱۴۰۵

الیف شافاک در داستان‌هایش جهانی چندلایه از شخصیت‌های زخم‌خورده، زنان به‌حاشیه‌رانده‌شده، خاطرات تاریخی و شهرهایی چون استانبول می‌سازد؛ جهانی که در آن مرز میان گذشته و حال، تجربه زیسته و اندیشه نویسنده و واقعیت و امر جادویی پیوسته جابه‌جا می‌شود.

باغ‌های فرهنگی و معنوی فراتر از فضاهای سبز و تفریحی، بستری برای پیوند طبیعت، هنر و تجربه درونی انسان هستند؛ فضاهایی که با بهره‌گیری از نمادهای فرهنگی، عناصر طبیعی و مسیرهای تأمل، می‌توانند به مقصدی برای گردشگری فرهنگی و معنوی تبدیل شوند. ایران نیز با پیشینه غنی باغ‌سازی، سنت‌های عرفانی و تنوع طبیعی خود، ظرفیت قابل‌توجهی برای توسعه این نوع گردشگری دارد.