سرویس خبری زنان

چهارمین جشنواره سراسری علمی، فرهنگی و هنری «پروین اعتصامی» با هدف توانمندسازی و تشویق دانشجویان دختر در عرصه‌های مختلف پژوهشی، ادبی و هنری، اردیبهشت ۱۴۰۵ برگزار می‌شود؛ جشنواره‌ای که امسال نیز فرصت ارائه ایده‌ها، آثار خلاقانه و دستاوردهای دانشگاهی را برای علاقه‌مندان فراهم کرده است.

در سال‌های اخیر، بحث خشونت علیه زنان بیشتر به رفتارهای آشکار، ساختاری یا اجتماعی معطوف بوده است؛ اما در دل بسیاری از خانواده‌ها، نوعی خشونت

مفهوم مادری در طول تاریخ از یک وظیفۀ طبیعی و بدیهی به نقشی اجتماعی و قابل نقد بدل شده است؛ نقشی که گاه ابزاری برای کنترل زنان بوده و امروز نیازمند بازخوانی و بازتعریف است.

رواج گسترده‌ی انواع پروتزها و کالاهای موسوم به زیبایی، امروز به یکی از نگرانی‌های جدی اجتماعی بدل شده است؛ پدیده‌ای که با پشتیبانی نظام سرمایه‌داری و موج‌های مد، نه‌تنها سلیقه و هویت زنان را هدف می‌گیرد، بلکه با ایجاد معیارهای کاذب زیبایی، آنان را به سمت خودفریبی، ناخرسندی از بدن و وابستگی دائمی به کالاهای ظاهرساز سوق می‌دهد.

رزا جمالی، شاعر و مترجم پیشرو زاده‌ تبریز، از دهه ۱۳۷۰ تا امروز یکی از جریان‌سازترین صداهای شعر معاصر بوده است؛ صدایی که با تجربه‌گری، جسارت زبانی و نگاه اسطوره‌ای خود، مسیر تازه‌ای در روایت زنانه و پسامدرن شعر فارسی گشود.

در این گفت‌وگو، با پریزاد محمودی (دکترای فیزیولوژی گیاهی، مدیرگروه کانون قلم‌چی تبریز در دوره دوم متوسطه و مدیر دبیرستان صدرای نور) به سراغ تجربه‌های او در مدیریت آموزشی، برنامه‌های کیفیت‌بخشی، نقش مدرسه در تربیت نسل امروز و مسیر توانمندسازی دختران رفتیم؛ مسیری که او از پژوهش علمی تا مدیریت مدرسه طی کرده تا آموزش را به بستری برای رشد، آگاهی و اثرگذاری تبدیل کند.