سرویس خبری شعر

در شعر شهریار، زنان کمتر با ظاهر و ویژگی‌های بیرونی و بیشتر با نقش و احساسی که در زندگی اطرافیان خود می‌آفرینند، به یاد می‌مانند؛ زنانی که در خانه، روستا و خانواده، حضوری گرم و مراقب دارند و حتی پس از مرگ نیز در خاطره و جهان عاطفی شاعر به زندگی ادامه می‌دهند.

سالروز درگذشت فروغ فرخزاد فرصتی است برای بازخوانی صدایی که از مرزهای زمان عبور کرده است. فروغ فقط شاعر نبود؛ او تجربه‌ای تازه از زن بودن را به زبان آورد، تجربه‌ای که پیش از او کمتر مجال بیان یافته بود.

نیما یوشیج، بنیان‌گذار شعر نو فارسی، با شکستن قالب‌های سنتی و نگاهی تازه به زبان و روایت، مسیر شعر معاصر ایران را دگرگون کرد و نام خود را به‌عنوان پدر شعر نو در تاریخ ادبیات ماندگار ساخت.

هشت دی، سالروز تولد زنی‌ست که شعر فارسی را وادار کرد راست بایستد، نفس بکشد و از ترس قضاوت نلرزد. فروغ فرخزاد نه فقط شاعر یک دوره، که آغاز یک صدا بود؛ صدایی که هنوز، بعد از دهه‌ها، تازه و برهنه و زنده است.

۲۷ آذرماه، سالروز درگذشت مولانا جلال‌الدین محمد بلخی، فرصتی است برای بازخوانی اندیشه شاعری که مرگ را نه پایان، بلکه آغاز وصال با معشوق می‌دانست؛ اندیشه‌ای که قرن‌هاست در قالب مثنوی معنوی و غزلیاتش زنده مانده و همچنان الهام‌بخش جویندگان معناست.

رزا جمالی، شاعر و مترجم پیشرو زاده‌ تبریز، از دهه ۱۳۷۰ تا امروز یکی از جریان‌سازترین صداهای شعر معاصر بوده است؛ صدایی که با تجربه‌گری، جسارت زبانی و نگاه اسطوره‌ای خود، مسیر تازه‌ای در روایت زنانه و پسامدرن شعر فارسی گشود.

دوْستوم ائشیتجه‌ک: کتاب
احوالی اوْلور خراب
چون‌کی بو بئچارانین…