- زن بهمثابه سوژه اندیشمند در تابلوی «تفکر» دومنیکو فتی
- در جهان الیف شافاک
- باغهای فرهنگی و معنوی: تجربهای از طبیعت، هنر و تأمل
- سیاستهای حمایت از کسبوکارهای خانوادگی باید با مشارکت خود آنها طراحی شود
- چرا تبریز از قافله سفر بومیها جا ماند؟
- «اجل مئیدانی»؛ وقتی هنرِ زنانه و همبستگی، جان میبخشند به صحنه تئاتر
- روزنامه پیامآذربایجان شماره ۲۸۷۰
- روزنامه پیامآذربایجان شماره ۲۸۷۰
- بار سنگین کیف مدرسه بر شانههای کوچک من
- پلههایی میان زمین و آسمان
سرویس خبری فرهنگ و هنر

تهمینه میلانی؛ روایتگر بیپرده زنان، رنج، حقیقت
تهمینه میلانی، فیلمساز، فیلمنامهنویس، معمار و کنشگر اجتماعی، امروز ۱۵ شهریور، شمع تولد ۶۵ سالگیاش را خاموش میکند. زنی که هیچگاه در قاب محدود کلیشهها نماند و بیهراس، دوربینش را به سمت تاریکیهای ناگفته جامعه گرفت. میلانی، بیآنکه دروغ بگوید یا ریا بورزد، سالهاست از زنان، از انسان، از زخمهای باز تاریخ این سرزمین سخن میگوید.

ربابه اشراقی (مرادوا)؛ صدایی که هیچگاه خانه را فراموش نکرد
۱۴ شهریور سالروز درگذشت ربابه اشراقی، خواننده ایرانیتبار آذربایجانی است؛ زنی که با صدایش خاطره ساخت، با نقشهایش عشق را روایت کرد و تا واپسین لحظات زندگی، دل در گرو خاک اردبیل داشت.

صحنهای که مرز نمیشناسد؛ از ارسباران تا قلب جهان
در تئاتر، ما از «صحنه» آغاز میکنیم؛ جایی که نور، صدا، حرکت و کلمه در هماهنگیای شاعرانه، زندگی را به تماشاگر عرضه میکنند. ارسباران امسال، خود صحنهای بدل شده بود؛ نه از چوب و پرده، بلکه از کوه و رود و تاریخ.

از روزنامه تا دلها؛ به یاد شهرزاد خستگی ناپذیر
ه نام آنکه جان داد و جان گرفت…
باورش سخت است، خیلی سخت، که امروز در سوگ یاران دیرینهی خود بنشینیم. ۶ شهریور بود… عصر همان روز، ساعت پنج، زنگ تلفن مریم، خواهر عزیزم و هماتاقی صمیمی و دیرینهی شهرزاد، به صدا درآمد. صدای گریان دریا، دختر شهرزاد، در آن سوی خط بود که با بغضی خفه، خبر تلخ کوچ ابدی شهرزاد را داد. تمام وجودمان یخ بست، بهتزده ماندیم، گویی زمین زیر پایمان خالی شد. شوکی بزرگ، تمام هستیمان را فرا گرفت. آن لحظه، دنیا در سکوت فرو رفت. چه روزهای عجیبی را گذراندیم پیش از این خبر تلخ؛ یادت هست شهرزاد، مادرمهربانت گاهی پیامکهایی به مریم میزد که از ما میخواست دعاگوی حالت باشیم؟ آن روزها دلشورهای مبهم داشتیم، اما هرگز فکر نمیکردیم این دعاها، مقدمهای بر وداع ابدی با تو باشد.

ژانت میخائیلی؛ تصویرگر خیال کودکی
ژانت میخائیلی، از پیشگامان تصویرگری کتاب کودک در ایران، هنرمندی بود که با طرحهای ساده، رنگهای شاد و نگاهی انسانی، دنیای خیال کودکان را تصویر کرد. با وجود سالها فعالیت حرفهای، عمرش در گمنامی و فقدان حمایت گذشت، اما آثارش همچنان در حافظه تصویری نسلها باقی ماندهاند.

ایران درّودی؛ بانوی نقاشی که شعر را تصویر میکرد
ایران درّودی، هنرمندی چندوجهی از دیار مشهد، با تابلوهای خیالانگیز، کارگردانی در تلویزیون، و آموزش تاریخ هنر در دانشگاه، چهرهای شاخص در هنر معاصر ایران بود. در آثار او، غیبت انسان به حضوری رازآلود بدل میشود؛ انگار که خودِ طبیعت روایتگر اندوه، امید و آزادی باشد.

منصوره حسینی؛ نقاش نوگرای ایرانی
منصوره حسینی (۱۳۰۵–۱۳۹۱) از پیشگامان نقاشی نوگرای ایران، هنرمندی بود که از دانشکده هنرهای زیبای تهران تا آکادمی رم، مسیر رشد هنریاش را با پشتکار و علاقه به سبکهای نو دنبال کرد. او با بهرهگیری هوشمندانه از اکسپرسیونیسم اروپایی و عناصر نقاشی سنتی ایرانی، آثاری خلق کرد که مورد تحسین منتقدان داخلی و بینالمللی قرار گرفت.

روایت همدلانه از رنجهای پنهان:
«افیونزدگان» و مردمنگاری اعتیاد در جنوب تهران
کتاب «افیونزدگان: مردمنگاری در جنوب تهران» نوشتهٔ اصغر ایزدی جیران، پژوهشی میدانی و عمیق دربارهٔ تجربههای زیستهٔ معتادان، مهاجران و بیخانمانهایی است که در حاشیهٔ شهر، زندگی و بقا را از نو معنا میکنند. این اثر بهزودی در قالب جلد چهارم مجموعهٔ «پژوهشهای اجتماعی دربارهٔ ایران» منتشر خواهد شد.

سمفونی طعم و صبر؛ تجربه آشپزی ایرانی در ترکیه
چند روز پیش در ترکیه تصمیم گرفتم قورمهسبزی درست کنم…

«شاه معمار» به روی صحنه میرود
نمایش شاه معمار به کارگردانی محمدرضا نظری در تبریز به روی صحنه میرود.
