سرویس خبری فرهنگ و هنر

علیرضا دباغ، کارشناس فرهنگ و رسانه با تأکید بر اینکه اطلاع‌رسانی در شرایط بحران باید در خدمت آرامش‌بخشی باشد، هشدار داد: اگر اخبار و تحلیل‌ها بدون هدف و صرفاً برای پر کردن آنتن ارائه شوند، نه تنها به شفافیت کمک نمی‌کنند، بلکه به ابزاری برای تشدید اضطراب و بحران در جامعه تبدیل خواهند شد.

یک سال از درگذشت دکتر برادران شکوهی، پژوهشگر برجسته تاریخ و معلم اخلاق، می‌گذرد؛ شخصیتی که با دانش، فروتنی و انسان‌دوستی‌اش در ذهن و دل شاگردان و همراهانش ماندگار شد.

دکتر عبادی (عالشیق) رییس انجمن موسیقی عاشیقلار گفت: در فرهنگ آذربایجان، ساز عاشیق روایتگر تاریخ مردمانی است که در سخت‌ترین روزگار نیز با ایمان، غیرت و امید ایستاده‌اند.

۶ مارس، سالگرد خاموش شدن صدای نویسنده‌ای است که با روایت زندگی ساده چهار خواهر، یکی از ماندگارترین تصویرها از رشد، امید و استقلال زنان را در ادبیات جهان خلق کرد؛ صدایی که هنوز در صفحات «زنان کوچک» زنده است.

گاهی یک نویسنده، نه با روایت رویدادها، بلکه با ثبت سکوت‌ها در حافظه ماندگار می‌شود. مارگریت دوراس از آن نویسندگانی بود که نشان داد زندگی، بیش از آنکه در اتفاق‌ها شکل بگیرد، در فاصله میان خاطره و انتظار معنا پیدا می‌کند.

زادروز منصور قندریز، نقاش تبریزی و از پایه‌گذاران مکتب سقاخانه، یادآور هنرمندی است که در عمر کوتاه خود توانست با پیوند سنت و نوگرایی، افقی تازه در نقاشی معاصر ایران بگشاید و میراثی ماندگار بر جای بگذارد.

زادروز مگان مک‌دونالد فرصتی است برای مرور کارنامه نویسنده‌ای که با نگاهی دقیق و انسانی به جهان کودکان، داستان‌هایی خلق کرد که هم خنده می‌آورند و هم به ظرافت، پیچیدگی‌های رشد و هویت را روایت می‌کنند.

سالروز درگذشت مهری آهی، یادآور زنی است که با ترجمه شاهکارهای ادبیات روس، نه‌تنها زبان، بلکه جهان‌بینی نویسندگانی چون داستایفسکی و تورگنیف را به خوانندگان ایرانی نزدیک کرد و افق تازه‌ای در ترجمه ادبی گشود.

پنجم اسفند در گاه‌شماری ایرانی، روزی است که زمین، زن و زایش در یک نام به هم می‌رسند. «اسفندگان» یا «سپندارمذگان» تنها یک جشن باستانی نیست، بلکه یادآور پیوند عمیق ایرانیان با زمین، باروری و جایگاه زن در نظم هستی است؛ پیوندی که در آستانه بهار، معنایی تازه می‌یابد.

پنجم اسفند، یادآور تولد غلامحسین فرنود است؛ نویسنده، مترجم و ناشری که زندگی‌اش نه در سکوت کتابخانه‌ها، بلکه در متن پرتنش تاریخ، آموزش و نشر کتاب شکل گرفت. او از نسلی بود که کتاب را نه فقط برای خواندن، بلکه برای ساختن انسان و جامعه می‌خواست.