سرویس خبری معصومه شکوهی

تبریک به مجلس برای تضعیف یکی از مهم‌ترین ضمانت‌های اجرایی حقوق مالی زنان؛ وقتی قانون، «حق» را قربانی «مصلحت» می‌کند.

در حالی که مدیرعامل شرکت برق منطقه‌ای آذربایجان از سرمایه‌گذاری خیره‌کننده ۲۳۲ هزار میلیارد ریالی در قالب ۲۹ طرح زیرساختی در دولت چهاردهم خبر می‌دهد، واقعیت‌های ملموس در سطح شهر تبریز و شهرستان‌های استان، تصویر متفاوتی را به نمایش می‌گذارد؛ تصویری که در آن «خاموشی‌های روزانه» و گاه «دو نوبت قطعی برق در شبانه‌روز»، آرامش و فعالیت‌های اقتصادی شهروندان را با چالش جدی مواجه کرده است.

اظهارات استاندار محترم آذربایجان‌شرقی درباره ضرورت واگذاری «ماشین‌سازی تبریز» به «اهلش»، اگرچه در ظاهر واجد دلسوزی برای هویت صنعتی استان است، اما در بطن خود، پرسشی بنیادین و نگران‌کننده را پیش می‌کشد: شاخص‌های «اهل صنعت» بودن در دایره حکمرانی اقتصادی ما چگونه تعریف می‌شود؟

روز خبرنگار فرا رسیده است؛ روزی که تقویم آن را به نام ما زده‌اند، اما گویی بسیاری از ما، حتی در این روز هم از «مطالبه‌گری» برای حقِ خودمان هراس داریم. جشنی که برای تجلیل از حقیقت‌گویی برپا شده، گاه به تریبونی برای نمایش‌های نمادین تبدیل می‌شود که در آن از سختی‌های کار می‌گویند، اما کمتر کسی جرات می‌کند فریاد بزند: چرا ما برای این همه تلاش، دستمزد عادلانه نمی‌گیریم؟

شماره ۱۵۳ ماهنامه «صدای زنان» به تاریخ ۳۰ تیر ۱۴۰۵ به مدیرمسئولی و سردبیری معصومه شکوهی منتشر شد؛ شماره‌ای که با مجموعه‌ای از گفت‌وگوها، گزارش‌ها، مقالات و مطالب فرهنگی، به مهم‌ترین مسائل اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی زنان پرداخته است.

دورهمی خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای تبریز به همت سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری تبریز و با همکاری تشکل‌های رسانه‌ای در پردیس رسانه و هنر شهرداری تبریز برگزار شد.

شماره ۱۵۲ ماهنامه صدای زنان به مدیرمسئولی و سردبیری معصومه شکوهی، ویژه ۳۰ خرداد ۱۴۰۵، منتشر شد؛ نشریه‌ای که همواره کوشیده است ضرباهنگ زندگی زنان را در عرصه‌های اجتماعی، فرهنگی، هنری و خانواده بازتاب دهد و تازه‌ترین مطالب خود را در اختیار مخاطبان قرار دهد.

همزمان با روز ملی جمعیت، امیر تقی‌زاده معاون فرهنگی و امور جوانان، با حضور در دفتر نشریه «صدای زنان» از تلاش‌های معصومه شکوهی مدیرمسئول و کارکنان این نشریه در انعکاس مسائل مرتبط با جمعیت و فرزندآوری قدردانی کرد.

در روزگار بحران، همیشه از «تاب‌آوری» حرف زده می‌شود؛ از قناعت، صرفه‌جویی، مدیریت خانه و دوام آوردن. اما کمتر کسی می‌پرسد این تاب‌آوری دقیقا بر دوش چه کسانی بنا شده است؟