سرویس خبری یادداشت

فیلم «بازگشت» ساخته پدرو آلمودوار، با روایتی آمیخته به رئالیسم جادویی، نشان می‌دهد که گذشته و خاطرات سرکوب‌شده هرگز به‌طور کامل از میان نمی‌روند. این فیلم، با محوریت زنان، به حافظه، همبستگی و امکان ترمیم زخم‌های خانوادگی می‌پردازد.

پابلو پیکاسو در تابلوی «کلود در آغوش مادرش» با زبانی مدرن و فرمی شکسته، تصویری متفاوت از پیوند مادر و فرزند ارائه می‌دهد؛ تصویری که در آن، محبت و حمایت در کنار تنش‌ها و پیچیدگی‌های جهان مدرن معنا پیدا می‌کنند.

داستان رقابت آقای خرچنگ و پلانکتون در «باب‌اسفنجی» تنها یک ماجرای کارتونی نیست؛ این روایت به‌خوبی نشان می‌دهد که در اقتصاد امروز، اطلاعات و دانش اختصاصی می‌توانند ارزشمندتر از سرمایه، فناوری و تجهیزات باشند.

فیلم «ده» ساخته عباس کیارستمی با روایت ده گفت‌وگوی ساده در فضای یک خودرو، تصویری عمیق از زندگی روزمره، دغدغه‌های زنان و مناسبات اجتماعی ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد چگونه گفت‌وگوهای معمولی می‌توانند لایه‌های پنهان جامعه را آشکار کنند.

فیلم «پوستی که در آن زندگی می‌کنم» ساخته پدرو آلمودووار، با روایتی روان‌شناختی و فلسفی، مرزهای میان بدن، هویت، قدرت و اخلاق را به چالش می‌کشد و این پرسش را پیش روی مخاطب قرار می‌دهد که آیا با تغییر جسم، هویت انسان نیز دگرگون می‌شود؟

در عصر هوش مصنوعی، نرم‌افزار دیگر تنها مجموعه‌ای از کدها نیست، بلکه به سازوکاری برای شکل‌دهی به حافظه، تصمیم‌گیری و آینده تبدیل شده است. وندی هوی کیونگ چون نشان می‌دهد چگونه الگوریتم‌ها و داده‌ها فراتر از ابزارهای فنی، بر شیوه ادراک و سازمان‌دهی جهان تأثیر می‌گذارند.

تابلوی «تماشای ویترین‌ها» اثر اورت شین، با به تصویر کشیدن مکثی کوتاه مقابل یک ویترین، نشان می‌دهد که در جهان مدرن، میل به تملک پیش از خرید و از دلِ نگاه متولد می‌شود.

سارا احمد، فیلسوف معاصر، معتقد است انتخاب‌های انسان هرگز کاملاً فردی نیستند؛ بلکه هنجارها و ساختارهای اجتماعی از همان آغاز، مسیرهای زندگی و حتی تصور ما از آنچه «طبیعی» و «ممکن» است را شکل می‌دهند.

«جیغ دوم» اثر ارو، بازآفرینی مدرنی از شاهکار ادوارد مونک است که با افزودن نشانه‌های جنگ، فناوری و رسانه، اضطراب انسان معاصر را نه صرفاً یک بحران فردی، بلکه تجربه‌ای جمعی و برخاسته از جهان امروز به تصویر می‌کشد.

دونا هاراوی، فیلسوف و نظریه‌پرداز برجسته آمریکایی، با طرح مفهوم «سایبورگ» و نقد دوگانه‌های سنتی، نگاهی تازه به هویت انسان، فناوری و طبیعت ارائه می‌دهد و از تأثیرگذارترین چهره‌های اندیشه معاصر در حوزه پساانسان‌گرایی به شمار می‌رود.