سرویس خبری اجتماعی

مدیرعامل نمایشگاه بین المللی تبریز گفت: دومین جشن روز جهانی نمایشگاه با حضور مقامات عالی رتبه کشوری، وزرای سابق، مدیران صنایع و مسوولان استانی و محلی در محل دایمی این نمایشگاه برگزار می‌شود.

حادثه آتش‌سوزی و انفجار در شرکت «تکنام کیهان پلیمر» تبریز که به جان‌باختن سه کارگر و مصدومیت ۱۹ نفر انجامید، با انتقاد فعالان کارگری از سکوت دولت و ضعف نظارت‌های ایمنی همراه شده است؛ فعالان کارگری خواستار پاسخگویی مسئولان و بازگشت الزامات ایمنی به محیط‌های کار شدند.

اول ذی‌الحجه مصادف با سالروز ازدواج حضرت علی(ع) و فاطمه(س) مزین شده و این هفته که به نام هفته ازدواج نامگذاری شده فرصتی برای نگاه به وضعیت پیچیده این پدیده هست که فقط در ایران گرامی داشته می‌شود.

امروز، روز روابط عمومی، فرصتی ارزشمند است برای قدردانی از تمام کسانی که با هنر ارتباط، صبوری، مسئولیت‌پذیری و تعهد، پلی میان مردم و خدمت می‌سازند؛ و من خوشحالم که در این مسیر، به‌عنوان یک بانو بخشی از این مسئولیت ارزشمند را برعهده دارم.

جنگ‌ها معمولاً با تصاویر انفجار، آوار و تلفات انسانی شناخته می‌شوند؛ اما در پسِ این تصاویر، قربانی خاموشی هم وجود دارد که کمتر دیده می‌شود: محیط‌زیست. طبیعت در جنگ‌ها نه صدایی برای اعتراض دارد و نه امکانی برای دفاع از خود، اما آسیب‌هایی که می‌بیند گاه سال‌ها و حتی دهه‌ها باقی می‌ماند.

شهردار منطقه هشت در دیدار با هیات امناء بلوار جمهوری اسلامی، بر لزوم ساماندهی دستفروشان محدوده بازار تبریز با ایجاد شب بازار ها تاکید کرد.

امروز ۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ است و شصت روز می‌گذرد از روزی که پنجره رو به جهان بسته شد. از ۹ اسفند پارسال، خیلی‌ها مثل من صبح‌ها گوشی را برمی‌دارند و به آن پیام همیشگی خیره می‌شوند: «اتصال برقرار نیست».

بشری شیخ، تحلیلگر بی‌بی‌سی با مشاهده آثار جنایت در مدرسه میثاق تبریز، از عمق این فاجعه انسانی متأثر شد.

در گوشه‌ای از هر لپ‌تاپ، پوشه‌هایی هست که به‌ندرت باز می‌شوند؛ نه برای استفاده مداوم، بلکه برای اطمینان از اینکه چیزی از زندگی، از فکرها و از امکان‌ها، هنوز باقی است.

بسیاری از مشکلات روانی و عاطفی نه ناگهانی پدید می‌آیند و نه بدون نشانه. آن‌ها اغلب با علائمی ظریف و تدریجی آغاز می‌شوند؛ خستگی‌های مداوم، تحریک‌پذیری‌های بی‌دلیل، فاصله‌گرفتن عاطفی در روابط، اضطراب‌های پنهان یا سکوت‌هایی که به‌تدریج جای گفت‌وگو را می‌گیرند. آنچه این نشانه‌های کوچک را به بحران‌های بزرگ تبدیل می‌کند، ناآگاهی و به‌تعویق‌انداختن مواجهه با آن‌هاست.