سرویس خبری یادداشت

در روزهای اخیر پناهنده شدن تعدادی از بازیکنان تیم ملی فوتبال زنان، در میانه جنگ، به یکی از موضوعات مهم خبری تبدیل شد؛ موضوعی که عده‌ای منشا و محرک آن را به جملات تند مجری یکی از شبکه‌های تلویزیون ملی نسبت دادند. این اظهارات به سرعت به دستاویزی تبلیغاتی برای رسانه‌ها و جریان‌های مخالف تبدیل شد.

دو ساعت کلاس مجازی در روز، اینترنتی ناپایدار و پلتفرمی که حتی در شرایط عادی هم با کمبود ظرفیت مواجه است؛ ترکیبی که باعث شده آموزش مدرسه‌ای برای بسیاری از دانش‌آموزان به ارسال چند فایل و انجام عجولانه چند تکلیف محدود شود. در چنین شرایطی، هم والدین و هم معلمان از کیفیت آموزش و امکان یادگیری واقعی دانش‌آموزان ابراز نگرانی می‌کنند.

یک سال از درگذشت دکتر برادران شکوهی، پژوهشگر برجسته تاریخ و معلم اخلاق، می‌گذرد؛ شخصیتی که با دانش، فروتنی و انسان‌دوستی‌اش در ذهن و دل شاگردان و همراهانش ماندگار شد.

در روزهایی که همیشه بوی سبزه و هیاهوی بازارهای نوروزی در شهر می‌پیچید، امسال حتی واژه «عید» هم کمتر شنیده می‌شود. گویی سایه سنگین جنگ نه‌فقط بر زندگی مردم، که بر زبان و آیین‌های کهن نیز افتاده است. شاید درست در چنین زمانه‌ای باید دوباره به معنای عمیق نوروز فکر کرد؛ آیینی که فراتر از یک جشن، یادآور امکان نو شدن و آغاز دوباره است.

کودکان جزو گروه‌هایی هستند که هیچ نقشی در رخ دادن جنگها ندارند، با این حال بیشترین آسیب‌های جنگ متوجه این گروه است.

۶ مارس، سالگرد خاموش شدن صدای نویسنده‌ای است که با روایت زندگی ساده چهار خواهر، یکی از ماندگارترین تصویرها از رشد، امید و استقلال زنان را در ادبیات جهان خلق کرد؛ صدایی که هنوز در صفحات «زنان کوچک» زنده است.

گاهی یک نویسنده، نه با روایت رویدادها، بلکه با ثبت سکوت‌ها در حافظه ماندگار می‌شود. مارگریت دوراس از آن نویسندگانی بود که نشان داد زندگی، بیش از آنکه در اتفاق‌ها شکل بگیرد، در فاصله میان خاطره و انتظار معنا پیدا می‌کند.

زادروز منصور قندریز، نقاش تبریزی و از پایه‌گذاران مکتب سقاخانه، یادآور هنرمندی است که در عمر کوتاه خود توانست با پیوند سنت و نوگرایی، افقی تازه در نقاشی معاصر ایران بگشاید و میراثی ماندگار بر جای بگذارد.

زادروز مگان مک‌دونالد فرصتی است برای مرور کارنامه نویسنده‌ای که با نگاهی دقیق و انسانی به جهان کودکان، داستان‌هایی خلق کرد که هم خنده می‌آورند و هم به ظرافت، پیچیدگی‌های رشد و هویت را روایت می‌کنند.

در این زمانه پرسرعت و پرهیجان که تجربه‌های بزرگ بیشتر دیده می‌شوند، این لذت‌های کوچک و تکراری‌اند که بی‌صدا نقش تنظیم‌کننده زندگی را بازی می‌کنند؛ لحظه‌هایی کم‌هزینه و در دسترس که اگر آگاهانه به آن‌ها توجه کنیم، می‌توانند هر روز حال ما را دوباره متعادل کنند.