سرویس خبری فرهنگ و هنر

یوکو اونو، هنرمند ژاپنی و یکی از پیشگامان هنر مفهومی جهان، در سالروز تولدش نه فقط به‌عنوان همسر جان لنون، بلکه به‌مثابه صدایی مستقل در هنر، صلح و مقاومت فرهنگی یاد می‌شود؛ زنی که مرز میان زندگی و هنر را برای همیشه جابه‌جا کرد.

۲۷ بهمن، یادآور تولد نویسنده‌ای است که جهان را نه در قطعیت، بلکه در تردید، رؤیا و جست‌وجو روایت کرد. غزاله علیزاده از جمله نویسندگانی بود که ادبیات برایش راهی برای فهم جهان بود؛ راهی که از پرسش آغاز شد و در کلمات ادامه یافت.

۲۷ بهمن، یادآور تولد هنرمندی است که آواز را نه صرفاً به‌عنوان اجرا، بلکه به‌عنوان شیوه‌ای برای زیستن برگزید. معصومه مهرعلی از جمله صداهایی است که مسیرش از تجربه‌های ساده کودکی آغاز شد و به جایگاهی رسید که امروز در حافظه آموزشی و هنری آواز ایرانی تثبیت شده است.

شیر و خورشید، ترکیبی از قدرت زمینی و نور کیهانی، پیوندی میان طبیعت، نجوم، دین و مشروعیت سلطنتی که مسیر هویت ایرانی را از کهن‌ترین تمدن‌ها تا عصر مدرن شکل داده است.

۲۶ بهمن یادآور خاموشی یکی از مهم‌ترین زنان موسیقی ایران است؛ هنرمندی که نه‌تنها میراث یک نام بزرگ را حفظ کرد، بلکه خود به پلی میان موسیقی کلاسیک غربی و روح موسیقی ایرانی بدل شد. گلنوش خالقی، رهبر ارکستر و آهنگسازی که بخش مهمی از زندگی‌اش را صرف زنده نگه داشتن صدای موسیقی ایران کرد، نمونه‌ای از پایداری فرهنگی در برابر گسست‌های تاریخی بود.

یک پژوهشگر مسائل تاریخی تأکید کرد: نماد شیر و خورشید ریشه در تشیع ایرانی دارد و ایرانیان آن را به‌عنوان نماد تشیع پذیرفته‌اند، نمادی با قدمتی دست‌کم ۵۰۰ ساله. با این حال، در دوره پهلوی، با افزودن تاج به این نشان، شیر و خورشید به‌عنوان آرم رسمی و سیاسی دولت نیز شناخته شد و همین امر باعث شد پس از انقلاب اسلامی، این نماد بیشتر جنبه سیاسی پیدا کند.