سرویس خبری زنان

زنان مجرد شاغل، برخلاف تصور رایج، نه‌تنها مسئولیت کمتری ندارند، بلکه گاهی به دلیل استقلال مالی و نداشتن همسر، با انتظارات بیشتری از سوی خانواده و محیط کار روبه‌رو می‌شوند.

گلی ترقی از آن دست نویسندگانی است که از دل خاطره و زندگی روزمره، تصویری از تهران و آدم‌هایش می‌سازد؛ آدم‌هایی که میان گذشته و حال، ماندن و رفتن و خاطره و فراموشی معلق‌اند.

منیرو روانی‌پور در داستان‌هایش با تکیه بر شناخت عمیق از فرهنگ و اسطوره‌های جنوب، جهانی زنانه و سرشار از رنج، آگاهی و مقاومت می‌سازد؛ جهانی که در آن سکوت زنان نه نشانه ناآگاهی، بلکه گاه شکلی از مقاومت است.

در نشستی با حال‌وهوایی متفاوت، بیش از ۴۰ خواهر خبرنگار و فعال رسانه‌ای در فرهنگسرای الغدیر تبریز گردهم آمدند تا از تجربه‌های مشترک حرفه‌ای، پیوند خواهرانه و نقش این همراهی در مسیر فعالیت رسانه‌ای بگویند.

جین آستین در رمان‌هایش عشق، ازدواج، ثروت، موقعیت اجتماعی و اخلاق را در زندگی طبقه مرفه انگلستان اوایل قرن نوزدهم به هم پیوند می‌دهد. روایت‌های آرام و نجیبانه او، اگرچه ممکن است برای خواننده امروز ساده یا کم‌حادثه به نظر برسند، در لایه‌های زیرین خود پیچیدگی روابط انسانی، قضاوت‌های اجتماعی و موقعیت زنان را به تصویر می‌کشند.

نایب رئیس فدراسیون فوتبال، توضیحاتی درباره شرایط تیم ملی فوتبال بانوان و همچنین تیم خاتون بم ارائه کرد.

گزارش‌ها نشان می‌دهد که حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد از زنان علائم پیش از قاعدگی (PMS) تجربه می‌کنند و نزدیک به ۸۰ تا ۹۰ درصد نیز از درجاتی از دیسمنوره (Dysmenorrhea)، یعنی دردهای شدید و ناتوان‌کننده در دوران پریود، رنج می‌برند. این دردها می‌توانند به‌قدری شدید باشند که منجر به کاهش تمرکز، بهره‌وری یا حتی غیبت از محل کار شوند. در چنین شرایطی، سیاست مرخصی قاعدگی، یعنی تخصیص زمانی برای استراحت در دوران پریود با یا بدون حقوق، می‌تواند راهکاری کارآمد برای به‌رسمیت‌شناختن این نیاز زیستی و حمایت از سلامت جسمی و روانی افراد باشد .

استکان چای را کنار می‌کشد تا راحت‌تر حرف بزند. دفتر شعرش را باز می‌کند و میان صفحه‌ها دنبال بایاتی‌ای می‌گردد که برای تبریز سروده است. زن، حدوداً هفتاد ساله و دخترِ یکی از مردان معروف محله ای قدیمی در تبریز  است؛ اما وقتی لب به سخن می‌گشاید، روایتش نه از مردان، که از «کلانترخانیم»هاست؛ زنانی شجاع، دانا و مدبر که در روزهای سخت تبریز، پشت و پناه خانه و محله بوده‌اند، بی‌آنکه نامشان جایی در تاریخ رسمی مانده باشد. از مادری قابله می‌گوید که حافظ تداوم نسل بود؛ زنی که اهل محل هنوز به احترامش فاتحه می‌خوانند. از حرف هایش می‌توان دریافت که تبریز را نباید صرفاً در ارک و بازار و نام‌های بلند مشروطه جست‌وجو کرد؛ بخشی از تاریخ این شهر، در روایت‌هایی جریان دارد که هنوز به کتاب‌ها راه نیافته‌اند.

از نگاه ژولیا کریستوا، عشق فقط یک احساس رمانتیک یا پیوندی عاطفی میان دو نفر نیست. عشق تجربه‌ای است که در آن انسان با کمبودهای درونی، زخم‌های قدیمی و میل همیشگی خود به کامل شدن روبه‌رو می‌شود؛ تجربه‌ای که هم می‌تواند التیام‌بخش باشد و هم ویرانگر.

سال‌ها نظریه «نگاه مردانه» توضیح داد که چگونه زنان در سینما اغلب به ابژه‌ای برای تماشا تبدیل می‌شوند. اما مفهوم «نگاه زنانه» تنها پاسخی معکوس به این وضعیت نیست؛ بلکه تلاشی است برای بازاندیشی در خودِ عملِ دیدن، روایت کردن و تجربه کردن جهان.