نشست بررسی ظرفیت‌ها، چالش‌ها و مسیر توسعه کسب‌وکارهای خانوادگی با حضور معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده، جمعی از پژوهشگران، اعضای انجمن ترویج کسب‌وکارهای خانوادگی، نمایندگان و فعالان این حوزه برگزار شد.

با انتشار آخرین گزارش مرکز آمار ایران از الگوی سفرهای خانوارهای ایرانی در تابستان ۱۴۰۴، واقعیت تلخی برای استان آذربایجان شرقی آشکار می‌شود. در حالی که استان‌هایی نظیر مازندران، گیلان و خراسان رضوی با بهره‌گیری از ظرفیت‌های طبیعی و مذهبی، سهم بزرگی از سفرهای تابستانی را از آن خود کرده‌اند، آذربایجان شرقی و به‌ویژه قطب فرهنگی و اقتصادی منطقه، تبریز، در حاشیه مقاصد اصلی سفر قرار گرفته است.

نمایش «اجل مئیدانی» در سالن استاد صیامی، فراتر از یک روایت تاریخی یا عاشقانه، به عرصه‌ای برای نمایش قدرتِ هنر و ظرافت‌های انسانی تبدیل شده است. در این میان، آنچه توجه هر مخاطب آگاهی را به خود جلب می‌کند، سه رکن اصلی است که تماشای آن‌ها، تجربه‌ای فراتر از یک نمایش ساده رقم می‌زند: مدیریت هنری هوشمندانه، درخشش در نقش «زرنگار» و هنرنمایی نمادین گروه رقص.

با چشمان یک رهگذر، خیابان را نظاره می‌کنم. زنگ مدرسه را زده‌اند. کودکان آهسته‌آهسته راهی خانه می‌شوند. بسیاری از آنها تا منزل، راه درازی در پیش دارند. در این میان، منظره‌ی کوله‌پشتی‌های سنگینشان، بر نگاهم میخ می‌شود. بارشان چنان سنگین است که هیکل کوچکشان را به جلو خم می‌کند و گاهی به راست، به چپ…

کوه، درخت، نردبان و آسمان در اسطوره‌های گوناگون فقط نشانه‌هایی از ارتفاع نیستند؛ هر بار که انسان از زمین فاصله می‌گیرد و به سوی بالا حرکت می‌کند، گویی از یک وضعیت به وضعیت دیگری قدم می‌گذارد. صعود در این روایت‌ها بیش از آنکه جابه‌جایی در فضا باشد، تصویری از دگرگونی، عبور از مرزهای معمول و نزدیک شدن به جهانی دیگر است.

«فُیورد» ساخته کریستیان مونگیو، داستان خانواده‌ای مذهبی و مهاجر در نروژ است که پس از دیده شدن کبودی‌هایی بر بدن یکی از فرزندان، درگیر مداخله مدرسه و نهادهای حمایت از کودکان می‌شوند؛ اما فیلم خیلی زود از یک اختلاف درباره تربیت کودک فراتر می‌رود و به مسئله دشوارترِ شنیدن حقیقت دیگری می‌رسد، وقتی هر طرف از درستی موضع خود مطمئن است.

نشست خبری و آیین رونمایی از پوستر نمایش «اَجَل مئیدانی» با حضور عوامل نمایش، جمعی از هنرمندان و اهالی رسانه برگزار شد؛ نمایشی که برگرفته از کتاب «عاشیق واله و زرنگار» است و تلاش دارد در کنار بازخوانی بخشی از ادبیات و فرهنگ عاشیقی آذربایجان، روایتی متفاوت از عشق، انتخاب و جایگاه زنان ارائه دهد.

فیلم «گوسفند در جعبه» ساخته هیروکازو کورئیدا، سوگ، خانواده و مسئله جانشینی را در مواجهه با کودکی مصنوعی دنبال می‌کند؛ کودکی که چهره و صدای فرزند ازدست‌رفته یک زوج را دارد، اما بازگشت چهره، به معنای بازگشت زندگی نیست.

افزایش جمعیت سالمندان در ایران و آذربایجان‌شرقی، ضرورت بازنگری در سیاست‌ها و ساختارهای اجتماعی را پررنگ‌تر کرده است؛ بازنگری‌ای که سالمندان را نه صرفاً دریافت‌کننده خدمات، بلکه شهروندانی دارای تجربه، توانمندی و حق مشارکت در جامعه می‌بیند.