سرویس خبری زهرا هاشم پور

کتابفروشی‌های تبریز اعلام کردند که طی یک ماه اخیر اقبال به کتاب در این کلانشهر زیاد بوده و موضوعاتی مثل روانشناسی در صدر تقاضای خرید کتاب قرار داشته است.

رمان «ماه‌گرفتگی» به قلم «صدیقه حسن‌زاده»، نویسنده تبریزی، منتشر و روانه بازار کتاب شد.

بشری شیخ، تحلیلگر بی‌بی‌سی با مشاهده آثار جنایت در مدرسه میثاق تبریز، از عمق این فاجعه انسانی متأثر شد.

فرهاد نظری، مدیرکل آموزش فنی و حرفه‌ای استان آذربایجان‌شرقی، در گفتگو با روزنامه پیام آذربایجان و در پاسخ به سوال خبرنگار مبنی بر نقش آموزش های فنی و حرفه‌ای در شرایط بحرانی و پس از آن، با تأکید بر اهمیت ارتقای مهارت نیروی انسانی در دوران پس از بحران، گفت: آموزش‌های فنی و حرفه‌ای یکی از مؤثرترین ابزارها برای بازسازی کشور و بازگرداندن چرخه تولید و اشتغال به شرایط عادی است.

(بنا به روایتی از دکتر شریعتی) روزی حضرت علی (ع) میثم را در مقام یک فروشنده می‌بیند، در حالی که خرماها را بنا به خوب و بد، مرغوب و نامرغوب تقسیم کرده و به قیمت‌های متفاوتِ ارزان تا گران می‌فروشد. حضرت علی (ع) برمی‌آشوبد که: «ای میثم چرا بندگان خدا را تقسیم می‌کنی؟! در حالی که دین اسلام آنها را برابر می‌داند. خرماها را مخلوط کن و به قیمتی میانگین بفروش.»

این روزها آموزش در ایران در وضعیتی قرار گرفته که بیش از هر زمان دیگری با بی‌ثباتی و گسست همراه است. محدودیت اینترنت، کاهش و ناپایداری کلاس‌های مجازی و تعطیلی‌ طولانی‌مدت مدارس، تصویری از یک نظام آموزشی ارائه می‌دهد که حتی در سطح حداقلی نیز از انسجام و تداوم برخوردار نیست. با این حال، تقلیل این وضعیت صرفاً به شرایط جنگی یا اختلالات اخیر، ساده‌سازی مسئله‌ای است که ریشه‌های عمیق‌تری دارد.

دنیا همیشه جای امنی نبوده است. تاریخ را که ورق می‌زنیم، میانِ سطورِ جنگ‌ها، نابسامانی‌ها و حتی لحظاتِ گذرای عشق، یک «نقطه ثقل» مدام تکرار می‌شود؛ پناهگاهی که انسان برای فرار از فروپاشی به آن گریخته است: «هنر».

گاهی صحنه‌هایی در زندگی یک امدادگر ثبت می‌شود که هیچ‌وقت از ذهنش پاک نمی‌شود؛ حتی اگر سال‌ها بگذرد. روزی که برای نجات «حلما» زیر آوار رفتیم یکی از همان روزها بود…

الناز سیاسی، بانوی فعال حوزه مرمت و بازآفرینی شهری، به‌عنوان کاندیدای هفتمین دوره انتخابات شورای اسلامی شهر تبریز معرفی شد.

بسیاری از مشکلات روانی و عاطفی نه ناگهانی پدید می‌آیند و نه بدون نشانه. آن‌ها اغلب با علائمی ظریف و تدریجی آغاز می‌شوند؛ خستگی‌های مداوم، تحریک‌پذیری‌های بی‌دلیل، فاصله‌گرفتن عاطفی در روابط، اضطراب‌های پنهان یا سکوت‌هایی که به‌تدریج جای گفت‌وگو را می‌گیرند. آنچه این نشانه‌های کوچک را به بحران‌های بزرگ تبدیل می‌کند، ناآگاهی و به‌تعویق‌انداختن مواجهه با آن‌هاست.